Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3524 K.2022/13703

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükmedilen cezanın türü ve süresine göre sanık müdafiinin duruşmalı temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suçu işlediğine dair diğer sanığın atfı cürüm niteliğindeki beyanı dışında somut delil bulunmadığı, beraat kararı verilmesinin gerektiği, aksi halde ise verilen cezanın fazla olduğu, eylemin tek hırsızlık suçunu oluşturduğu, zincirleme suç hükümlerine ilişkin TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılamayacağı, suçun gece vakti işlenip işlenmediği belirsiz olduğundan TCK’nın 143/1. maddesi uyarınca artırım yapılamayacağına ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ... hakkında zincirleme suç hükümlerine ilişkin TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca cezanın artırılmasına ilişkin mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.