Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3598 K.2022/9492

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın; ilk derece mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlardan sonra sunduğu dilekçelerindeki cezaların onanmasına dair talebinin, onama yetkisi kanun yolu incelemesi yapan merciiye ait bulunduğundan, "temyizden vazgeçme" olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilmekle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

I) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, suça konu yerin bina veya eklentileri içinde kabul edilmesi mümkün olmadığından açıktan hırsızlık suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanığın zararı gidermesi için imkan verilmediğine, suça konu malların değeri nazara alınarak TCK’nın 145. maddesi uyarınca verilen cezada indirim yapılmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;