Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3621 K.2022/14047

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Müşteki vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Müştekinin, 21.09.2007 tarihli oturumda sanıklardan şikâyetçi olduğunu, ancak katılma talebinin olmadığını beyan ettiği, sonraki duruşmalarda kendisini vekil ile temsil eden müştekinin duruşmalara katılma talebi kabul edilip katılan sıfatını alsa da, katılma talebinin kabulünün usulsüz olması sebebiyle, müşteki vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2- Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Kadıköy 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/1145 E., 2006/433 K. sayılı ilamına konu güveni kötüye kullanma suçundan aldığı mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanmış ise de.

24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alındığında ve sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek daha ağır hapis cezasını içeren sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında,

tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

...