Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3638 K.2022/9632

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1.Sanık hakkında mala zarar verme suçu yönünden sanık müdafinin temyiz itirazının incelenmesinde; Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 2. Sanık hakkında hırsızlık suçu yönünden sanık müdafiinin temyiz istemine ilişkin yapılan incelemeye gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın söz konusu tavukları Yalvaç’ta nereden aldığını, satın aldıktan sonra kimlerle görüşüp, yemek yediğini açıkça mahkemeye bildirmesi karşısında bu şahısların tanık olarak dinlenilmediği, isnat edilen eylemin gece gerçekleştiğini gösterir herhangi bir delilin bulunmamasına rağmen, hüküm kurulurken TCK'nın 143. maddesinin uygulandığı, isnat olunan suçun sanık tarafından işlendiğinin kabulü anlamına gelmemek kaydı ile,

mahkemece etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının hakkaniyete kesinlikle uygun olmadığı, somut ceza belirlenirken sanık açısından alt sınırdan oldukça fazla uzaklaşıldığı ve sanık hakkında sabıkalı geçmişi gerekçe gösterilerek takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğu, tüm bu nedenlerle tüm dosya kapsamı göz önüne alındığında isnat edilen eylemin sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle sanık hakkında CMK.

223 maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;