Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3792 K.2022/13576

Milas Cumhuriyet Başsavcılığının 24/09/2012 günlü ve 2012/892 sayılı iddianamesiyle, sanıklar ..., ... ve ... hakkında, müşteki ...’in sorumluluğunda bulunan Turkcell’e ait baz istasyonunda meydana gelen olay nedeniyle hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından;müşteki ...'ün sorumluluğunda bulunan Avea’ya ait baz istasyonunda meydana gelen olayları nedeniyle hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından TCK'nın 152/1-a, 116/4, 119/1-c, 142/1-a, 143, 35, 54,

53. maddeleri uyarınca ikişer kez cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı,Milas 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/2013 günlü ve 2012/656 Esas, 2013/401 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında müşteki ...'ün sorumluluğunda bulunan Avea’ya ait baz istasyonunda meydana gelen olay nedeniyle işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından ise mahkumiyet kararı verildiği,

işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen beraat kararının temyiz edilmeden kesinleştiği, Avea’ya yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08/02/2018 gün ve 2015/4829 Esas, 2018/944 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilerek kesinleştiği,sanıklar ..., ... ve ... hakkında, müşteki ...’in sorumluluğunda bulunan Turkcell’e ait baz istasyonunda meydana gelen olay nedeniyle hırsızlık,

mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davası hakkında 04/06/2013 tarihinde bir karar verilmesi unutulduğu ve Dairemizin 08/02/2018 tarihli ilamında müşteki ...’in sorumluğunda bulunan Turkcell’e ait baz istasyonunda meydana gelen olayı nedeniyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahallinde zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulabileğinin belirtildiği,mahkemece hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından sanıklar ..., ... ve ... hakkında 15/01/2020 günlü ve 2018/261 Esas,

2020/59 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verildiği ve mahkumiyet kararlarının Avea vekili ve sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine ,Dairemizin 10/02/2021 günlü ve 2020/16978 Esas, 2021/2141 Karar ilamı ile Avea İletişim Hizmetleri A.Ş vekilinin temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi gereğince reddine; sanıklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen hükümler ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümlerin onanmasına,

sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümlerin ise bozulmasına karar verildiği,Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25/04/2022 tarihli ve KD– 2022/25987 sayılı itirazı üzerine dosyanın dairemize gönderildiği anlaşılmakla.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.06.2011 tarihli ve 6/94-133 sayılı kararında da belirtildiği üzere Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 10.02.2021 olan karar tarihi ile 29.06.2022 olan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edildiği tarih arasında zamanaşımının durduğu belirlenerek 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasa’nın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca.

Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/01/2020 günlü ve 2018/261 Esas, 2020/59 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında daha önce unutulan müşteki ...’in sorumluluğunda bulunan Turkcell’e ait baz istasyonunda meydana gelen olay nedeniyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından ilk kez verilen mahkumiyet kararlarının daha önce Yargıtay incelemesinden geçen hususlara ilişkin olmadığından,5320 sayılı Yasanın 8. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı ve hükmün bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu gözetilerek istinaf talebi

konusunda merciince karar verilmek üzere,dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmesi gerektiği yönündeki İTİRAZININ KABULÜNE,

2-Dairemizin 10/02/2021 günlü ve 2020/16978 Esas,2021/2141 Karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA, karar verilerek yapılan incelemede; Dosya incelenerek gereği düşünüldü; a-Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/01/2020 tarih ve 2018/261 Esas, 2020/59 Karar sayılı kararına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2’nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır.

(Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, somut olayda Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/01/2020 tarih ve 2018/261 Esas, 2020/59 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında daha önce unutulan müşteki ...’in sorumluluğunda bulunan Turkcell’e ait baz istasyonunda meydana gelen olay nedeniyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından ilk kez verilen mahkumiyet hükümlerinin daha önce Yargıtay incelemesinden geçmemiş,

bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra ilk kez verilmiş hüküm olması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, istinaf talebinin merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,