Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3794 K.2022/10811

Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/07/2014 tarihli 2014/253 -2014/577 esas sayılı kararı ile sanık ...'un hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b, 143/1, 62, 53/1, 63. maddeleri gereğince 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezası, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan TCK'nın 116/4, 62, 53/1 maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ve mala zarar verme suçundan TCK'nun 151/1, 62/1, 52/2-4 maddeleri uyarınca 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyizi üzerine, Dairemizin 29/05/2018 gün ve 2016/1369 Esas, 2018/6988 Karar sayılı kararı ile;

sanık hakkında mala zarar verme suçundan temyiz talebinin reddine, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından ise 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılıp savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle kararların bozulmasına karar verildiği,

Dairemizin bozma kararı sonrasında Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/11/2018 tarihli ve 2018/431-2018/752 esas sayılı kararıyla hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-b, 143, 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 5 ay 5 gün, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan TCK’nın 116/2-4, 62/1. maddelerinden 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın sanık tarafından temyiz edildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 24/01/2019 tarihli tebliğname ile “Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına,

hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, zarar miktarının az olması ve etkin pişmanlık sebebiyle cezada indirim yapılmadığına, ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması” talep edilmiş, temyiz talebini inceleyen Dairemizin 17/09/2019 tarihli ve 2019/1799 E., 2019/13442 K. sayılı kararı ile “Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi onanmasına, ” karar verilmiş;

ancak 24/01/2019 tarihli tebliğnamenin tebliğ edildiği 13/03/2019 tarihinde Yozgat E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olan sanığın bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle tebliği yerine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğname tebliği işleminin geçersiz olması karşısında, tebliğnamenin usul ve yasa hükümlerine uygun olarak tebliğ edilmemesi sebebiyle Dairemizin 17/09/2019 tarihli ve 2019/1799 E., 2019/13442 K. sayılı kararına karşı itiraz kanun yoluna başvurulmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2022 tarihli ve KD-2022/54271 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede; Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/04/2022 tarihli ve KD-2022/50102 sayılı itirazının KABULÜNE, Dairemizin 17/09/2019 tarihli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarına ilişkin sanık ... hakkındaki onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 24/01/2019 tarihli tebliğnamenin tebliğ edildiği 13/03/2019 tarihinde Yozgat E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olan sanığa tebliğnamenin bizzat okunup anlatılmak suretiyle tebliği yerine, MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2 maddesine göre yapılan tebliğname tebliği işleminin geçersiz olması karşısında, sanığa 24/01/2019 tarihli tebliğnamenin usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle tebliği, aksi halde son bilinen adresine kararın tebliği,