Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3797 K.2022/11685

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyetine dair 14/01/2016 tarihli hükmün sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi sonrasında, Dairemizin 18/05/2021 tarih, 2020/23315 Esas ve 2021/9772 Karar sayılı kararı ile mahkemece hırsızlık suçu bakımından düzeltilerek onama kararı verilmesinin ardından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, hırsızlık suçundan verilen düzeltilerek onama kararı yönünden 27/04/2022 tarih ve KD-2022/51686 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/04/2022 tarih ve KD-2022/51686 sayılı itirazının KABULÜNE, Dairemizin hırsızlık suçundan 18/05/2021 tarih, 2020/23315 Esas ve 2021/9772 Karar sayılı düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan, Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/09/2014 tarih, 2014/313 Esas – 2014/623 Karar sayılı 22/10/2014 kesinleşme tarihli ilamının kesinleşme tarihinin suçun işlendiği Ağustos 2014 tarihinden sonra olduğu, suç tarihinden sonra kesinleşen hükümlülüklerin tekerrüre esas alınamayacağı ancak adli sicil kaydında yazılı olan Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/06/2014 tarihinde kesinleşen 2014/88 Esas, 2014/387 Karar sayılı mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,