Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/386 K.2023/9451

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıkların adli sicil kayıtlarına göre, tekerrüre esas nitelikte, kasıtlı suçtan mahkûmiyetlerinin bulunması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 231/6-a maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine olanak bulunmadığı; sanık ... hakkında lehe hükümlerin uygulanması talebinde bulunulmuş ise de sanık ...'ın adli sicil kaydında kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezasını içeren mahkûmiyet hükmü bulunması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/1-a. maddesindeki koşul gerçekleşmediğinden hükmolunan cezanın ertelenmesine de olanak bulunmadığı anlaşıldığından, mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 231. ve sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. maddelerinin uygulanmama gerekçelerine yer verilmemiş olması bozma nedeni yapılmamıştır.