Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3864 K.2024/10294

İstanbul 5. Çocuk Mahkemesinin 21.01.2011 tarihli ve 2007/447 Esas, 2011/54 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Hakkında mahkûmiyet kararı verilen suça sürüklenen çocuğun 17.01.2019 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğunun anlaşıldığı, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5237 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olması karşısında; mahkemenin 01.02.2019 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Kararın suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verildiği, Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği hâlde, karar tarihinde cezaevinde bulunan suça sürüklenen çocuğa CMK’nın 263. maddesi uyarınca hükmün cezaevi veya tutukevi aracılığı ile verilecek dilekçe ile temyiz edilebileceğine ilişkin bir açıklık bulunmadığı anlaşılmış ise de; suça sürüklenen çocuğun ilk olarak 20.06.2014 tarihli dilekçesi ile,

lehine olan maddelerin uygulanmasını talep ettiği, mahkemece 26.06.2014 tarihli ek karar ile bu talebin reddine karar verildiği, 16.12.2016 tarihli dilekçesi ile, 3 yıl ceza ertelemesi yasasından lehine olan maddelerin uygulanmasını talep ettiği, bu talebinin 28.12.2016 tarihli ek karar ile reddedildiği, 06.11.2018 tarihli dilekçesi ile infazının durdurulmasını talep ettiği, bu talebi yargılamanın yenilenmesi talebi kabul edilerek İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2018 tarihli kararı ile talebin reddine karar verildiği ve anılan kararların suça sürüklenen çocuğa bulunduğu cezaevinde tebliğ edildiği,