Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3936 K.2022/15275

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararların aynı Kanun maddesinin 12. fıkrası gereğince itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma,başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek, itirazın mercince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

2) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafi ile sanık ...’in temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

a) Sanık ...’un ayrı yargı çevresi içerisinde bulunan Marmara 8 No’lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında, sanığın duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan hükmün açıklandığı 08.05.2019 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

b) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, suçun gece vakti işlemiş olmasından dolayı, TCK’nın 143/1. maddesi gereğince artırım yapılırken, anılan maddenin (6545 sayılı yasanın 63. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki) suç tarihinde yürürlükte bulunan haline göre cezanın en fazla 1/3 oranına kadar artırılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/2 oranında artırım yapılarak fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

c) 17. Ceza Dairesinin 12.03.2019 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sanık ... tarafından temyiz edilen 06.11.2017 tarihli kararda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 62 maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun’un 142/1-b, 143/1, 62 maddeleri uyarınca hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının, 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanığın sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

d) 17. Ceza Dairesinin 12.03.2019 tarihli bozma ilamında, “sanık ... hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken yasal ve yeterli olmayan gerekçeye dayanarak 5237 sayılı TCK’nın 51 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi” bozma nedeni yapılmış ise de, bozmaya uyularak yapılan yargılama üzerine sanık hakkında aynı Kanun’un 142/1-b, 143/1, 62 maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasının 2 yılın üzerinde kalması nedeniyle, TCK 51/1 maddesine uyarınca hapis cezasının ertelenemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,