Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3959 K.2022/12721

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Sanık ... hakkında müşteki .....,'e karşı mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde :

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan beraat, sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde :

Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen müşteki İçişleri Bakanlığı'nın gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından; müşteki kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların eylemlerine uyan; 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme, TCK'nın 265/1. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme ve TCK'nın 125/1, 125/3-a, 125/4. maddelerinde düzenlenen kamu görevlisine karşı görevinden dolayı alenen hakaret suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, 09/06/2014 tarihli mahkumiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,