Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/3961 K.2022/11503

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince sanığın hırsızlık suçundan beraatine karar verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın TCK’nın 141/1, . maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince kurulan hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, aşamalardaki savunmaları ve ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının yerinde olduğu hususu dikkate alınarak, Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkumiyet kararının bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.