Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/410 K.2024/12722

Sanıklar hakkında bozma sonrası kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Şikâyetçinin aşamalardaki beyanlarında, yolda yürürken sanıkların arkadan yaklaşıp birden pantolon cebinde bulunan parasını alıp kaçtıklarını beyan etmesi karşısında, sanık ...'in eyleminin TCK'nın 142/2-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması, her iki bentte öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA

II- Sanık ... hakkında hırsızlı suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Elektronik ortamda UYAP - MERNİS’ten alınan 23.09.2024 tarihli nüfus kayıt örneğinde, sanık ...'nın hükümden sonra 08.08.2021 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,