Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4153 K.2025/5708

İlk Derece Mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun TCK 141. maddesinde düzenlenen suçun şikâyete tabi olduğu ve şikâyetçinin şikâyetinden vazgeçmesi nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının TCK'nın 73/4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince duruşma açılarak ilk derece mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak,

sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası verildiği anlaşılmakla, hükmün temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, şikâyetçinin şikâyetinden vazgeçmesinin dikkate alınmadığına, hakkında uzlaşma hükümlerinin ve lehe olan hükümlerin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;