Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/433 K.2022/3012

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Sanığın olay günü gündüzleyin müştekinin iş yerinin kapısını zorlayarak içeriye girdikten sonra, çekmeceyi kırarak arabanın anahtarını ve masa üzerindeki cep telefonu ile iş yerinin önünde park halinde duran arabayı anahtarla çalıştırarak çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 151/1. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 03.10.2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,