Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4420 K.2025/5552

1. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen istinaf başvurusunun reddine dair karara yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 17.06.2020 tarihli ve 2019/219 Esas, 2020/1076 Karar sayılı kararının sanık müdafiinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, istinaf başvurusunun reddine dair kararın, 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi kapsamında verildiği değerlendirilerek anılan kararın temyizi kabil olmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında verilen kararın, kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerekmesi nedeni ile Tebliğname’ye uygun olarak, İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2. Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın cezaî ehliyetinin bulunmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;