Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4532 K.2022/13587

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hırsızlık suçundan, sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/10/2011 tarihli 2011/170 E., 2011/661 K. sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 02/03/2016 tarihli, 2015/10413 E., 2016/2771 K. sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/05/2022 gün, KD- 2022/76813 sayılı itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

Yargıtay 22. Ceza Dairesi tarafından verilen 02/03/2016 tarihli, 2015/10413 E., 2016/2771 K. sayılı ilamına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 30/05/2022 günü yapılan itirazın KABULÜNE ve verilen onama kararı KALDIRILARAK yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınan Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2010 tarihli, 2009/1646 E., 2010/1759 K. sayılı kararının, Dairemizin 2014/21701 E., 2014/21331 K. sayılı ilamı ile suç tarihinden sonra, 18/09/2014 tarihinde düzeltilerek onandığının anlaşılması nedeniyle TCK'nın 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas sabıkasının da bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,