Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4559 K.2022/12938

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz dilekçesine eklediği raporların içeriği dikkate alınarak, eski hale getirme isteminin kabulü ile temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10/12/2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 19/07/2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, gündüz vakti, mağdura ait aracın ön ve arka plakalarını sökerek çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, 06/04/2021 olan karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden, sanık hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,