Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4591 K.2022/13108

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında daha ağır cezayı içeren Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/09/2011 tarih ve 2007/922E – 2008/154K sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerekirken, Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/03/2009 tarih ve 2009/113E – 2009/284K sayılı kararının mükerrirliğe esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin TCK'nın 86/2 maddesi gereği 6 ay hapis cezasına dair 2009/113E.- 2009/284K. sayılı kararının tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11.09.2011 tarihli TCK 142/1-b maddesi gereği 1 yıl hapis cezasına ilişkin 2007/922 E.- 2008/154 K. sayılı kararın mükerrirliğe esas alınmasına,