Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4615 K.2024/4724

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.03.2020 tarihli ve 2019/2281 E., 2020/743 K. sayılı kararıyla Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.04.2019 tarihli ve 2017/163 E., 2019/144 K. sayılı mahkûmiyet kararına yönelik istinaf incelemesi sonunda sanık hakkında beraat kararı verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği,

sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde vekâlet ücretine ilişkin olan temyiz sebebinin yanında Bölge Adliye Mahkemesi kararının "düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi" yerine "düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan kabulü" olması gerektiğine ilişkin temyiz istemi bulunduğu, bahse konu temyiz isteminin beraat hükmünün gerekçesine ilişkin olmadığı bu nedenle sanığın hukuki yararı bulunmayan sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298/1. maddesi uyarınca reddi ile sanık müdafiinin vekalet ücretine ilişkin temyiz istemi ile sınırlı yapılan incelemede;

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/4. maddesinde yer verilen; “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,