Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4652 K.2025/3834

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, sanıkların birbiriyle çelişen beyanları, tanık beyanı karşısında sanıkların söz konusu suçu bilerek ve isteyerek işlediğine, kendilerine vaat edilmiş olan parayı alamadıkları için şirket yetkililerine suçu bildirdiklerine, beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükümlerine karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince mahkûmiyet hükümleri kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de; anılan Kanun hükmünün delil değerlendirilmesi yapılmaksızın derhal beraat kararı verilebilecek hallerde uygulanabileceği;

sanıklar hakkındaki mahkûmiyet hükümleri bakımından ise sanıkların soruşturma aşamasında, hakkında mahkûmiyet kararı kesinleşen sanık ...'in kendilerine 150,00 TL avans vereceğini, 600,00 TL alacakları olduğunu ancak ...'e ulaşamadıklarını, kestikleri kabloları kamyonete koyduklarını sonra bilmedikleri kişilere verildiğini, ayrıca ...'in kendilerine olay yerinde ne yaptıkları sorulursa yükseltme işi yaptıklarını söylemelerini,

araştırma yaparak olay yerinde kameranın olmadığını tespit ettiğini kendilerine söylediklerini beyan etmesine rağmen kovuşturma aşamasında sadece hırsızlık olduğunu bilmeden kabloları kestiklerini beyan etmeleri karşısında beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla aynı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanıklara atılı suçtan beraatine karar verilmesi,