Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4781 K.2024/10357

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Cezaevinde bulunan temyiz dışı sanık ...’a yokluğunda verilen gerekçeli karar tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu, ancak cezaevi idaresince sanık ...’a hakkında düzenlenen 17.04.2015 tarihli tebligat belgesi içeriğine göre gerekçeli kararın sanığa okumak/almak suretiyle tebliğ edildiği, bu işlemin 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmayıp geçersiz olduğu,

yine 20.04.2015 tarihli kararda, yapılan yasa yolu bildiriminde aynı Kanun'un 263. maddesine göre, sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediğinin anlaşılması karşısında, gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun şekilde (cezaevinde olması halinde cezaevinde 5271 sayılı CMK'nın 35/3. ve 263. maddelerine uygun olarak bizzat tebliği, aksi halde sanığın bilinen son adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek,

tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek Tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması,

2-7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, katılanların yokluğunda verilen hükümlerin doğrudan MERNİS adreslerine çıkarıldığı anlaşılmakla, “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılan tebligat işlemlerinin usule aykırı olmasından dolayı,