Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4799 K.2025/4283

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin, "alınan kriminal rapor ve dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu, mahkûmiyeti yerine beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1)Olay yerinden ele geçirilen sigara izmaritindeki DNA ile sanığın DNA'sını karşılaştırılmasına ilişkin dosya kapsamındaki raporda sadece "benzer olduğu" şeklindeki görüşe yer verildiği, bu hâliyle yetersiz olduğu anlaşılmakla, benzerlik oranının % kaç olduğuna ilişkin ek rapor veya Adli Tıp Kurumundan ayrıca rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmeyen sanığın, 12.03.2019 tarihli duruşmada, tanık dinletme talebinde bulunduğu hâlde tâlebinin "yargılamayı uzatmak amacını taşıdığı" gerekçesi ile reddine karar verilmesi suretiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması,