Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4803 K.2025/5705

Katılan vekili tarafından verilen 22.01.2020 havale tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre temyiz isteminin kapsamının sadece kamu malına zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla; kamu malına zarar verme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanığın istinaf talebi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince duruşma açılarak ilk derece mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, aynı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmakla, hükmün 5271 sayılı CMK'nın 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, eylemin sanık tarafından işlendiğinin tanık beyanları ve dosya kapsamı ile sabit olduğuna, eksik inceleme ve değerlendirme ile karar verildiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;