Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4848 K.2022/19354

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın, savunmasında bildirdiği adreste aynı konutta oturan yengesine 28/04/2009 tarihinde tebliğ edildiği, UYAP’tan yapılan incelemede gerekçeli kararın tebliğ edildiği 28/04/2009 tarihinde sanığın cezaevinde başka suçtan hükümlü olduğu, bu nedenle yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında sanığın öğrenme üzerine 01/07/2021 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu.

5235 sayılı Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 07/11/2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20/07/2016 tarihinde göreve başlaması, ilk derece mahkemesi mahkumiyet hükmünün 22/12/2008 tarihinde verilmesi karşısında, anılan hükmün temyize tabi olduğu, bu nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesi’nin 15/06/2022 tarihli, 2021/1669 Esas – 2022/1303 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 28/08/2008 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,