Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4899 K.2025/4566

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, suçun esasa uygun vasıflandırılmadığına, eylemin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, sanığın, işçi olarak çalıştığı mağazaya, görevi gereği elinde bulunan anahtar ile girerek, mağaza deposundan birden fazla kez giyim eşyası çalması şeklindeki eylemi 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu halde aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.