Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4950 K.2025/3393

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'nın temyiz isteminin, atılı suçla bir alakasının bulunmadığına, dava dosyasında atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, dosyada bulunan tutanak içeriklerinde ve dinlenen tanık beyanlarında kendisinin isminin geçmediğine, eğer işlenmiş bir suç var ise hakkında TCK'nın 168 maddesinin uygulanması gerektiğine, eksik araştırma ve yanlış değerlendirme ile kendisini suçlu gören mahkemenin kendisine kanunda yazılı cezanın üstünde ceza verdiğine ilişkin, sanık ...'nın temyiz isteminin, atılı suçla bir alakasının bulunmadığına,

dava dosyasında atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, eğer işlenmiş bir suç var ise hakkında TCK'nın 168 maddesinin uygulanması gerektiğine, eksik araştırma ve yanlış değerlendirme ile kendisini suçlu gören mahkemenin kendisine kanunda yazılı cezanın üstünde ceza verdiğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;