Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4968 K.2025/6029

İlk derece mahkemesince sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen beraat kararının katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince duruşma açılıp ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, olay yerine tanık Kıymet’i görmek için gitmek zorunda kaldığına, kimseye bir zararının olmadığına, cezayı kabul etmediğine, cezasının ertelenmesi gerektiğinin gözetilmediğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;