Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/4971 K.2026/1865

Sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan 15.01.2020 tarihli ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 2019/198 Esas, 2020/73 Karar sayılı kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen karara yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelemesinde

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, ''kendisinin 26.02.2027 tarihinde ... ilçesinde bulunduğuna, burada işlediği bir suç işlemesi nedeni ile hakkında oluşan kanaat sebebi ile cezalandırılmasına karar verildiğine, ... kavşağından geçtiğine dair görüntülerin ayrıca incelenmesini ve beraatine karar verilmesini talep ettiğine'';

sanık müdafiinin temyiz isteminin, ''TCK'nın 44. maddesinin uygulanmadığı gibi gerekçeli kararda da tartışılmadığına, sanığın daha önce işlediği başka bir suça ilişkin kamera görüntülerindeki benzerliğe dayanılarak mahkûmiyetine karar verildiğine, olayla ilgili tanık ya da başka delil de mevcut olmadığına ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığın zorunlu müdafiinin hazır bulunmadığı duruşmada mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,