Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5165 K.2025/5890

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlemediğine, atfı cürüm dışında maddi delil bulunmadığına, suçun manevi unsurunun bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine, katılanın zararının bulunmadığına, hurda niteliğindeki aracın değerinin az olduğuna, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145 ve 168. maddelerinin uygulanmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamına göre, katılana ait 1993 model Şahin marka aracın 3,5- 4 ay kadar tamirci işyeri karşısında kapıları açık olarak park hâlinde bırakıldığı, aracın çalışır durumda bulunmadığı, sanığın suç tarihinde kendi aracıyla katılana ait aracı çekerek götürdüğü ve hurda olarak sattığının anlaşıldığı olayda, sanığın kapıları kilitli olmayan ve çalışır durumda bulunmayan katılana ait aracı, kendi aracıyla çekerek götürmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesinde düzenlenen basit hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-e. maddesi ile uygulama yapılması,