Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5175 K.2025/2286

Sanığın İlk Derece Mahkemesinde 22.05.2018 tarihli duruşmada müdafii bulunmaksızın alınan savunmasında, müdafi talep ettiğine dair herhangi bir beyanının bulunmadığı gibi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığı halde, mahkemece sanığın hazır olmadığı duruşma ara kararında re'sen sanığa barodan müdafi atanmasına karar verildiği, barodan atanan müdafiin sanığın hazır bulunmadığı duruşmalara katıldığı, sanık ve müdafiinin birlikte duruşmalara girmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık müdafiine tebliği üzerine barodan atanmış olan müdafii Av. ... tarafından kararın temyiz edildiği anlaşılmış ise de, anılan müdafiinin sanık hakkında verilen kararı temyize yetkisinin bulunmadığı gözetilerek, yokluğunda verilen 13.03.2020 tarihli kararın bizzat sanığa tebliğinin gerektiği, ancak kararın sanığa tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığından,

13.03.2020 tarihli gerekçeli kararın sanık ...'e usûlüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde 5271 sayılı Kanun'un 35/3 ve 263/1. maddelerine göre cezaevinde bizzat kendisine okunup anlatılmak ve cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin bildirilmesi suretiyle tebliği, aksi halde sanığın son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle ve "5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarı ile) tebliğ edilmesi ile,