Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5224 K.2025/4237

Sanık hakkında Sakarya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2019 tarihli ve 2019/107 E., 2019/521 K. Sayılı kararıyla hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın istinaf istemi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 12.03.2020 tarihli ve 2020/283 E., 2020/600 K. Sayılı kararıyla hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği, ancak iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükme yönelik bir karar verilmediği anlaşıldığından, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik zamanaşımı süresi içinde Sakarya Bölge Adliye Mahkemesince işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanık müdafiinin 12.03.2020 tarihinde verilen ve 17.05.2020 tarihinde usule uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süreden sonra 02.06.2020 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmış ise de, COVİD-19 salgını sebebiyle 7226 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi ve 29.04.2020 tarih, 2480 sayılı Cumhurbaşkanı kararı ile tüm adli sürelerin 13.03.2020 tarihinden itibaren 15.06.2020 tarihine kadar durdurulması karşısında, temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen;“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise, "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiğine somut olaya uygun değerlendirme yapılmadığına ve eksik inceleme sonucu karar verildiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerekirken, CMK'nın 326/2. maddesine aykırı biçimde yargılama giderlerinin sanıklardan müştereken tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasında yargılama giderine ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “Bu dava nedeniyle haklarında mahkûmiyet kararı verilen sanıkların sarfına sebebiyet verdiği bilirkişi 180 TL, 1 adet posta 7,40 TL, 1 adet tebligat 14 TL olmak üzere toplam 201,40 TL yargılama giderinin eşit oranda,

hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de sanıkların sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı alınarak Hazineye gelir kaydına" ibaresi eklenmesine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/1. maddesi uyarınca diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 8. Asliye Ceza Mahkemesine,