KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/5259 E., 2025/6579 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/2034 E., 2020/1120 K.
- Suç
- Mala zarar verme
- Hükümler
- İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak mahkûmiyet kararı
- Tebliğname görüşü
- Düzeltilerek onama
Karar Metni
439 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan beraat kararları verildiği, katılanlar vekilinin istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-c ve 62. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına hükmedildiği anlaşılmakla, hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,
294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesindeki "Hükümlü tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adlî para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.
Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.
Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması halinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir." şeklindeki düzenlemelere aykırı olarak hükümde hükmolunan adlî para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesinin infaz yetkisini kısıtlayacak olması nedeniyle tebliğnamedeki düzeltme düşüncesine katılınmamıştır.
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıkların temyiz istemlerinin, yeterli delil olmadığı, şüphenin olduğu, suçun manevi unsurunun oluşmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığı ve katılanın zararını söylemediğine yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/5259, K. 2025/6579, 16 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama