Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/537 K.2022/5650

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında “Bilişim Sisteminin Kullanılması Suretiyle Hırsızlık“ suçundan hüküm kurulmasına rağmen suç isminin Bilişim Sistemleri Banka veya Kredi Kurumları Araç Olarak Kullanılmak Suretiyle Dolandırıcılık şeklinde yanlış yazılması ve katılanın sıfatının da müşteki olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinde düzenlenen kazanılmış hakkın sadece sonuç cezanın süresi bakımından dikkate alınması gerektiği anlaşılmakla;somut olayda,mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 244/4. maddesi uyarınca kurulan ilk mahkumiyet hükmünün temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17.Ceza Dairesinin 13.03.2019 tarihli ilamında, eylemin TCK’nın 142/2-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğunun belirtilmesine göre mahkemece bozma doğrultusunda,

sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 142/2-e ve 62/1. maddeleri gereğince doğru hükmün kurulmasından sonra 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gözetilerek önceki cezanın niteliği ve miktarına göre, bozma öncesi kurulan hükümde hapis cezasının yanında hükmedilen 1000,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği de gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılamış,bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak; Sanık hakkında CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezanın 1 yıl 8 ay olarak kabul edilmesi nedeniyle, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve ve kazanılmış hak nedeniyle uygulama maddesinin 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi yerine CMK'nun 307/son maddesi olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,