Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5388 K.2025/5563

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu (İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b ve 143 maddeleri gereğince 5 yıl 4 ay hapis cezasına, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan aynı Kanun'un 142/1-b, 143 ve 39/2-a maddeleri gereğince 2 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildiği,

sanıkların istinaf talepleri üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince duruşma açılmaksızın İlk Derece Mahkemesi kararları kaldırılarak, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraat kararlarının verildiği anlaşılmakla, hükümlerin temyizi kabil olduğu), 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin "sanıkların atılı suçu işlediklerine ve beraatlerine karar verilmesinin usûl ve yasaya aykırı olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;