Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5424 K.2024/1183

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun, 18.03.2008 tarihli ve 9-7-56 sayılı kararında açıklandığı üzere ve kovuşturma evresinde kendisine zorunlu müdafi atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda zorunlu müdafie yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukukî sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafi sanığın lehine gibi görünen bazı işlemleri yapmış olsa da, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde;

sanığın kendisine kovuşturma aşamasında müdafi atandığından haberinin olmadığı, sanığın yokluğunda verilen 23.06.2020 tarihli kararın mahkemece atanan zorunlu müdafi Av. ...'na tefhim edildiği ve müdafi talebi üzerine yapılan inceleme sonucunda verilen bölge adliye mahkemesi kararına karşı yine müdafi tarafından verilen temyiz dilekçesinin sanığa tebliğ edildiğine dair bir belgeye dosya arasında ve UYAP’ta rastlanmadığı anlaşıldığından, sanığa bilgisi dışında temyiz dilekçesi veren Av. ...'nun temyizini kabul edip etmediği,

muvafakat ettiği takdirde müdafiin temyizinin inceleneceği, muvafakat vermediği takdirde Av. ...'nun temyizinin incelenmeyeceği, kararda belirtilen temyiz süresi içinde muvafakat etmediğine dair dilekçe vermediği takdirde muvafakat vermiş sayılarak müdafiin dilekçesine göre inceleme yapılacağı belirtilmek suretiyle meşruhatlı tebligat çıkarılması,