Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5512 K.2025/7732

I- Sanık hakkında katılanlar ... ve ...'a karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçları ile katılan ...'e karşı mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında katılan ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğine dair herhangi bir somut delil bulunmadığına, temyiz dışı suça sürüklenen çocuğun ifadesinin sanık müvekkil aleyhine delil kabul edilemeyeceğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, delillerin yeterli olmadığına, eksik inceleme yapıldığına, sanığın atılı suçu işlemediğine, her türlü şüpheden arındırılmış ve mahkûmiyetine yeterli somut ve inandırıcı delil olmadan sanığın mahkûmiyetine karar verildiğine,

şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraat etmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;