Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5520 K.2025/11997

Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 24.11.2022 ve 10.04.2025 tarihlerinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE, II-Sanıklar hakkında bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın diğer sanıkların suçuna iştirak etmediğine, eylemin dolandırıcılık olarak nitelendirilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılanın zararını gidermeleri için taraflarına süre verilmediğine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suç kastı olmadığına, sanık ...'ın suçuna iştirak etmediğine, eylemden menfaat elde etmediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkûmiyet kararının bozulması gerektiğine;

sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanık lehine olan takdiri ve yasal indirim hükümlerinin uygulanmadığına, kararın usûl ve aykırı olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Olay günü şikâyetçinin hesabından, sanıklardan ...'ın hesabına internet bankacılığı kullanılarak 4.000,00 TL'nin havale işleminin yapıldığı saatin 17.53 olduğu, saat 17.56'da da sanık ...'ya ait kart kullanılarak 4.000,00 TL tutarında alışveriş yapıldığı,

olay tarihinde güneşin 17.21’de battığının ve 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi gereğince saat 18.21 sonrasının gece olduğunun anlaşılması karşısında, eylemin gündüz işlendiğinin kabûlü yerine ilk derece mahkemesince gerekçede herhangi bir saat de belirtilmeksizin suçun gece sayılan zaman dilimi içinde işlendiğinden bahisle, Bölge Adliye Mahkemesince ise suç saatinin 17.56 olarak gösterilmesi suretiyle sanıklar hakkında verilen cezalardan TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 23.09.2020 tarihli ve 2020/1152 Esas, 2020/1290 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303/1. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2020 tarihli ve 2019/642 Esas, 2020/162 Karar sayılı kararından "5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölümün çıkartılarak,