Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5601 K.2025/3290

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık ve resmi belegeyi bozma, yok etme veya gizleme suçlarından 3 yıl ve 2 yıl hapis cezaları verildiği, sanığın istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanığın atılı suçları işlediğinin dosya kapsamındaki delillerden anlaşılması sebebiyle cezalandırılması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince mahkûmiyet hükümleri kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de; sanık hakkındaki mahkûmiyet hükümleri bakımından ise aynı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmesi,