Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5605 K.2022/14122

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne hasren yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen kararın doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edildiği ve UYAP kayıtlarında sanığın tebliğ tarihinde cezaevinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; tebliğ işleminin geçersiz olmasından dolayı sanığın 23/09/2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın, gündüz vakti etrafı duvarla çevrili cami bahçesinin girişinde bulunan kapının sağ ve sol yanındaki sütunlar üzerinde duran taşları çalması şeklindeki eyleminin suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 11/10/2011 tarihli mahkumiyet kararından inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,