Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5880 K.2022/15468

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hırsızlık ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a- Müşteki ...’in 18.06.2008 tarihli ifadesinde sanığın odadan kendisine ait olan satırı çalmış olduğunu belirttiğinin; ancak dosya içeriğinden satırın değerinin tespit edilmediğinin anlaşılması karşısında, mahkemece suça konu satırın suç tarihindeki değeri tespit edilip, sonucuna göre sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulacak hükümde TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

b- Sanığın olay tarihinde yolda gördüğü müşteki ...’ya elindeki satırla koşarken bir yandan da “seni vuracağım, öldüreceğim” diyerek saldırması sonucunda yaralaması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın, tehdit içeren sözlerinin yaralama eyleminin irade açıklaması niteliğinde olduğu, bu itibarla eylemin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında kasten yaralama suçunun yanında ayrıca tehdit suçundan da hüküm kurulması,