Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5881 K.2024/3953

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1.Sanık müdafiinin, görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla kişiye karşı işlediğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2.Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Kamu malına zarar verme suçu bakımından katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan İçişleri Bakanlığı'nın, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.05.2021 tarihli iade kararı üzerine 15.06.2021 tarihinde tebliğ edilen hükmü, kurum vekilinin 22.06.2021 tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin süresinde olduğu ve suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,