Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/5996 K.2022/17925

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk, bozma sonrası yapılan yargılama sırasında 10/12/2020 tarihinde alınan ifadesinde müdafi istemediğini belirttiği gibi, suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmuş olması nedeniyle zorunlu müdafi atanmasının da gerekli olmadığı anlaşılmakla;

suça sürüklenen çocuk için bozma öncesi 5271 sayılı CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca kovuşturma sırasında zorunlu olarak atanan müdafii Av. ... tarafından yetkilendirilen Av. ...’nun yüzüne verilen karar, müdafii tarafından süresinde temyiz edilmiş ise de, anılan müdafinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükümlerini temyize yetkisi bulunmadığı nazara alındığında, yukarıda belirtilen gerekçe ile daha önce görevlendirilen ve temyize hakkı bulunmayan suça sürüklenen çocuk müdafii Av. ...’ın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, ilk mahkumiyet kararının verildiği 24/03/2015 tarihinden, 12/02/2021 olan karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça konu yerin iş yeri olması karşısında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun, gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında konut dokunulmazlığının ihlali olarak, anılan suçtan hüküm kurulurken uygulama maddesinin de TCK’nın 116/2-4 maddesi yerine aynı Kanun’un 116/1-4 maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar olarak kabul edilmiştir.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

4- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça konu yerin iş yeri olması karşısında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun, gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında konut dokunulmazlığının ihlali olarak, hüküm kurulurken uygulama maddesinin de TCK’nın 116/2-4 maddesi yerine aynı Kanun’un 116/1-4 maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar olarak kabul edilmiş, bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun neticeten 7.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, buna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 116/1-4, 119/1-c ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 4 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 7.200,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocuğun 7.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;