Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/6155 K.2024/6472

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmün açıklandığı tarihte temyiz dışı sanık ...'ın cezaevinde bulunmadığı, temyiz dışı sanığın yokluğunda verilen kararın, temyiz dışı sanığın savunması alınırken bildirdiği en son adrese değil de doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı fakat tebligatın sanığın adresten taşındığı şerhi ile bila tebliğ iade edildiği, daha sonra gerekçeli kararın sanığın vasisine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, kanun yoluna başvurma hakkının kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hak olduğu ve sanık vasisine yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve temyiz yetkisinin bulunmadığının anlaşılması karşısında;