Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/6232 K.2022/14735

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında 16/01/2014 tarihli karar ile hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet hükümleri kurularak hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararların 06/02/2014 tarihinde kesinleştiği, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlemiş olduğu suç nedeniyle Siirt 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 15/12/2015 tarihli 2015/220 Esas ve 2015/617 Karar sayılı kararı ile ihbarda bulunduğu,

Dairemizin 20/04/2021 tarih 2020/21270 Esas ve 2021/8595 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere ihbar konusu suçun TCK’nın 141/1 maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması ve bu suçun uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle ihbara esas alınması gereken 08/09/2016 suç tarihli, Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/59 Esas ve 2018/520 Karar sayılı ilamı dikkate alındığında; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06/02/2014 tarihi ile yeni suçun işlendiği 08/09/2016 tarihi arasında zamanaşımının durduğu ve bu sebeple henüz zamanaşımı süresinin dolmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında alınan sosyal inceleme raporunda, suça sürüklenen çocuğun kendi davranışlarını yönlendirebilecek düzeyde olmadığı, idrak ve muhakeme yeteneğinde problem olabileceği, suç kavramı ve sonuçlarını muhakeme etmekte zorlandığına dair görüş belirtildiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediği sırada fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını anlama ve bu fiillerle ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak derecedeki akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı,

5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili İhtisas Dairesinden ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,