Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/6237 K.2022/15238

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin, sanığın temyiz talebinin reddine dair 06/07/2015 tarihli ek kararının, sanık tarafından yasal süresinden sonra 11/11/2021 tarihinde temyiz edildiği, ek kararın 07/07/2015 tarihinde cezaevinde olan sanığa 5271 sayılı CMK'nın 35/son maddesi uyarınca kendisine okunup anlatılmadan tebliğ edildiğinden, tebligatın usulsüz olduğu ve sanığın ek karara yönelik temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

15/06/2015 tarihinde aynı evde ikamet eden annesine usulüne uygun tebliğ edilen kararı, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 03/07/2015 tarihinde temyiz eden sanığın, temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 06/07/2015 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 21/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.