Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/63 K.2022/3536

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen kararın, sanığın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde bildirdiği adresinde sanığın yakını imzasına 08/01/2010 tarihinde tebliğ edildiği, ancak bu tarihte sanığın cezaevinde bulunması nedeniyle tebliğ işleminin usulüne uygun olmadığı anlaşılmış ise de, dosya kapsamından temyize konu hükmü infaz etmekte iken sanığın cezaevinden gönderdiği 19/12/2016, 09/10/2019 ve 08/03/2021 tarihli dilekçelerinde herhangi bir temyiz isteminde bulunulmadan uzlaştırma işlemi yapılmasını talep ettiği, sanığın 08/01/2018 ve 15/01/2018 tarihli dilekçeleri ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesini istediği,

gerekçeli kararın sanığa 26/03/2018 tarihinde “teslim almak /okumak” suretiyle tebliğ edildiği, sanığın 08/03/2021 tarihli uzlaşma yapılması talebinin reddine dair mahkemenin 12/03/2021 tarihli ek kararının ise cezaevinde bulunan sanığa 18/03/2021 tarihinde okunup anlatılarak tebliğ edildiği, sanığın ise 18/10/2021 tarihli ve devamında sunduğu dilekçeleriyle temyiz ve eski hale getirme istemlerinde bulunduğu,