Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/6376 K.2024/15957

I. Sanık ... ile müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde

Sanığın mahkemenin 22.12.2014 tarihli kararını temyiz etmediği, Dairemizin 24.10.2019 tarihli ve 2019/9978 Esas, 2019/16281 Karar sayılı kararındaki diğer sanıklar hakkındaki bozmanın, sanık ...’ye sirayet ettirilmesinin, sanığa ve müdafiine bozmadan sonra verilen 19.10.2021 tarihli hükmü temyiz hakkı vermeyeceği ve sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği sanık ile müdafiinin bu hükmü temyiz etme olanakları bulunmadığından, temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: