Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/6405 K.2024/16664

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümler; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu,

... vekilinin Dairemizin 20.01.2021 tarih, 2020/9815 Esas, 2021/506 Karar sayılı iade kararından sonra 12.03.2021 tarihli dilekçe ile katılma talebinde bulunduğu ancak talep hakkında karar verilmediği anlaşıldığından ...'nın katılan, vekilinin katılan vekili olarak kabul edilmesi suretiyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

... vekilinin, Dairemizin 20.01.2021 tarih, 2020/9815 Esas, 2021/506 Karar sayılı iade kararından sonra 12.03.2021 tarihli dilekçe ile katılma talebinde bulunduğu ancak talep hakkında karar verilmediği anlaşıldığından hükmü temyiz etme yetkisi bulunması nedeniyle Tebliğnamedeki ret isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Katılan vekilinin, hükmü sadece katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi nedeniyle temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş olması karşısında, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca, maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,