Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/641 K.2025/1788

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mala zarar verme suçu yönünden sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle 28.05.2019 tarihli ek kararla reddedildiği ve anılan kararın sanık müdafîine 03.06.2019 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen bu karara yönelik temyiz istemi bulunmadığı anlaşılmakla hırsızlık suçuna hasren yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafîinin temyiz isteminin, sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, cezalandırılmasını gerektirir yeterli delil bulunmadığına dair olduğu belirlenerek yapılan incelemede;